پریکنس، اسب محبوب تاریخ و الهامبخش نام مسابقهی پریکنس استیکس
نام پریکنس استیکس، گام دوم سهگانهی اسبدوانی آمریکا، از اسبی به نام پریکنس اقتباس شده است. پریکنس (از تبار لکسینگتون و بیلیف) از موفقترین و محبوبترین تروبردهای قرن نوزدهم میلادی به شمار میرود؛ به همین دلیل در سال ۱۸۷۳ (۱۲۵۲ شمسی)، زمانی که او ۶ سالگی خود را پشت سر میگذاشت، مسابقهی «پریکنس استیکس» به نام او برگزار شد.
تولد و آغاز دیرهنگام دوران مسابقه
پریکنس، فرزند لکسینگتون (سیلمی افسانهای آمریکایی) و بیلیف، در سال ۱۸۶۷ (۱۲۴۶ شمسی) در مزرعهی مشهور وودبرن استاد متولد شد. او به دلیل دیررسی بیش از حد و همچنین سرکش و بدقلق بودن، تا اواخر سهسالگی در مسابقات شرکت نکرد؛ تا اینکه در روز افتتاح پیست پیملیکو، ۲۵ اکتبر ۱۸۷۰ (۳ آبان ۱۲۴۹ شمسی)، در مسابقهی دینر پارتی استیکس برای نخستین بار به میدان رفت.
نخستین قهرمانی و غلبه بر تمسخرها
پریکنس، پیش از آغاز مسابقه، به دلیل جثهی بیش از اندازه بزرگ و ظاهر نهچندان دلچسبش با عباراتی مانند «اسب گاری» (cart horse) مورد تمسخر قرار گرفت و با ضریب قهرمانی ۴۱ برابر وارد مسابقه شد. با این حال، برخلاف انتظارات، پریکنس با نمایشی خیرهکننده موفق به کسب قهرمانی و شکست فیووریت سنگین این مسابقه شد. پس از عبور او از خط پایان، صدای تشویق تماشاچیان و شعار «پریکنس! پریکنس!» پیست پیملیکو را فرا گرفت.
ادامهی موفقیتها و آخرین مسابقه در آمریکا
پریکنس روند موفقیتهای خود و کسب قهرمانی مقابل بهترین اسبهای آمریکا را تا پایان دوران کورسش در این کشور حفظ کرد. او در آخرین مسابقهاش در خاک آمریکا، یعنی ساراتوگا کاپ ۱۸۷۵ (۱۲۵۴ شمسی)، باید با ۶ اسب برتر مسافت بالای این کشور رقابت میکرد. پریکنس در مسابقهای نفسگیر و طی رقابتی بسیار نزدیک با اسپرینگباک (فیووریت و رقیب اصلیاش در این مسابقه) از خط پایان عبور کرد و ضمن شکستن رکورد زمانی مسافت ۳۶۰۰ متر پیست، به قهرمانی مشترک با اسپرینگباک دست یافت.
انتقال به انگلستان و پایان دوران مسابقه
پس از این مسابقه، پریکنس به انگلستان منتقل شد و در آنجا نیز عملکردی قابل قبول از خود به نمایش گذاشت. او سرانجام با رکورد ۱۸ قهرمانی، ۱۲ دومی و ۲ سومی از ۳۹ استارت، بازنشسته شد.
سرنوشت تلخ پریکنس در دوران سیلمی
دوکِ همیلتون، که تحتتأثیر سابقهی درخشان این اسب قرار گرفته بود، او را خریداری کرد تا از او بهعنوان سیلمی استفاده کند. با این حال، در ۱۴سالگیِ پریکنس و در شرایطی که بدخلقی او در انگلستان شدت یافته بود، ظاهراً پریکنس به دوک ضربه زد و دوک نیز، که بدخلقیاش کمتر از پریکنس نبود، با شلیک گلولهای او را از پای درآورد. این اتفاق با واکنش گستردهای در انگلستان روبهرو شد و سرانجام به تصویب قوانینی علیه حیوانآزاری منجر شد.
منابع: موزهی مشاهیر اسبدوانی آمریکا | آرشیو دیجیتال Famous Horses of America
